Al een jaar of twee heb ik ondertussen een MacBook Pro. Ik heb daar al regelmatig eerder over geblogd. Tot nu toe werkte ik altijd met VMWare Fusion om Windows XP en Windows Vista in een virtuele machine te draaien op mijn Mac, als ik eens Windows-programma’s nodig had.

Maar voor intensief Photoshoppen of videobewerking is dit toch geen ideale situatie, zo heb ik gemerkt. Deze toepassingen vergen veel processorkracht en werken in een virtuele machine aantoonbaar trager.

Vandaar dat ik nu ook de stap heb gemaakt naar Boot Camp. Daarmee wordt Windows (ik kies nu uiteraard voor Windows 7) op een aparte schijfpartitie gezet en kun je tijdens het opstarten van de laptop kiezen welk besturingssysteem je wilt starten.

Tijdens het partitionerings- en installatieproces heb ik de video laten meedraaien. Bekijk het filmpje als je wilt weten hoe het werken met Boot camp in zijn werk gaat.

Op video ziet het er nog tamelijk vloeiend uit, nietwaar? Maar laat ik het hier maar bekennen.

Ik heb gesmokkeld.

Al snel na het klikken op de knop Partitioneer in Boot camp kreeg ik een foutmelding. Iets als ‘Deze schijf kan niet gepartitioneerd worden, omdat de bestanden niet aaneengesloten zijn’. Of zoiets.

Nou, dat was nog een enorm gepuzzel om alles correct te krijgen. Dat heb ik maar niet op video vastgelegd, want dat zou YouTube nooit accepteren ;-)

Ik heb het niet precies bijgehouden, maar de werkvolgorde was ongeveer als volgt. Hopelijk heb je er iets aan als jij ook met deze issues te maken krijgt tijdens het partitioneren van je Mac-schijf met Boot camp.

• Schijf kan niet gepartitioneerd worden. Ik probeer: OS X Schijfhulpprogramma, Schijf EHBO, Schijf herstellen. Werkt niet. ‘Schijf kan niet worden gedeactiveerd’. Nog een keer proberen, zoeken, forums, Apple support-site. Duur: 1.15 uur.
• Zoeken op internet. Ik download SuperDuper om een complete systeemback-up te maken op een oude externe vaste schijf die ik ergens onder uit de kast vis. Duur: 1.25 uur.
• Opnieuw opstarten. Tijdens het opstarten de Alt/Option-toets ingedrukt houden om vanaf de externe vaste schijf te starten.
• Ik probeer opnieuw via Schijfhulpprogramma vanaf de externe schijf, de originele, interne Macintosh HD-partitie weg te gooien om hem vanaf de back-up (nu met alle bestanden aaneengesloten) terug te zetten. Werkt niet. ‘Schijf kan niet worden gedeactiveerd’.
• Nadenken. Koffie drinken. Forums lezen. Mac onder passerend bouwvakkersbusje gooien (OK, dat laatste niet, maar je snapt het idee).
• Ik start de Mac opnieuw, nu vanaf de OS X Snow Leopard systeemdiskette.
• Weer Schijfhulpprogramma. Partitioneren. Opnieuw proberen partitie weg te gooien. Eindelijk gelukt. hehe, ik heb weer een schone, lege interne vaste schijf. Duur: bij elkaar zo’n 35 minuten.
• Opnieuw opstarten, nu vanaf de externe vaste schijf met de systeemkopie.
• Schijfhulpprogramma weer starten. Kiezen voor Terugzetten van de systeemkopie. Dat gaat goed. Duur: 1.45 uur. Hond uitlaten, lunchen, krant lezen. Koffie.
• Opnieuw opstarten vanaf opgefriste interne vaste schijf. Boot Camp assistent opnieuw starten. Opnieuw proberen te partitioneren. Dat gaat goed. Nee maar, we kunnen verder met de video.

Daarna – ere wie ere toekomt- was het inderdaad nog maar een kwestie van een uurtje, inclusief de installatie van Windows 7 en het installeren van de bijgewerkte Boot Camp drivers. Dat proces heb je in de video kunnen zien.

Nu maar hopen dat het videobewerken en Photoshoppen op native Windows 7 een stukje sneller gaat. Want daar was het allemaal om begonnen…

Peter Kassenaar
-- 9-10 maart 2010

Het is al weer een tijd geleden dat ik een video heb gepost op mijn blog. Maar nu was er weer een leuke aanleiding voor. Mijn uitgever vroeg me of ik niet eens wat indrukken kon geven van de huidige stand van zaken en vooral de ervaringen van het lezen van eBooks op de iPhone en de bediening van de applicaties.

En in plaats van een Word-documentje in elkaar te knutselen met screenshots en toelichtingen is het net zo makkelijk om even een video te maken en deze op YouTube te plaatsen. Dan kunnen er bovendien meer mensen meekijken.

Onderstaande video geeft voornamelijk een impressie van de werking van eBook-applicaties op de iPhone. Je ziet tips voor het downloaden, lezen en navigeren binnen een boek. Zo nu en dan geef ik mijn mening, maar verder het is vooral een (redelijk) objectief overzicht.

Of het lezen van boeken op een iPhone een prettige leeservaring oplevert, zal iedereen voor zichzelf moeten uitmaken. Persoonlijk kan ik best langere teksten lezen vanaf het beeldscherm en vind ik de zoekfuncties binnen de complete tekst van het boek erg handig. Maar anderen zullen het lezen vanaf een (klein) beeldschermpje te vermoeiend vinden, of gewoon niet leuk. Maak zelf je keuze.

Samenvattend, ik vind handig:

• Veel boeken direct onder handbereik. Vooral technische titels en naslagwerken zijn best goed te lezen. Afbeeldingen komen ook goed over (al zie je hier in de video geen voorbeelden van).
• Zoekfunctie binnen complete tekst van het boek.
• Bladwijzers maken en aantekeningen bij het boek en daar snel naar toe navigeren.
• Lage prijs per boek. EUR 3,99 voor een boek dat in de winkel 20 euro of meer kost, is een koopje.

Ik vind niet handig:

• Scrollen door de superlange inhoudsopgaven. Het ontbreken van in/uitklappen per hoofdstuk is een gemis.
• Losse applicaties voor elk boek. Ik zou het handiger vinden een overkoepelende app te hebben, waarbinnen de boeken gebundeld zijn (zoals de toekomstige iBookStore?)
• Geen integratie tussen Stanza (en het kopen vanuit Stanza) en de book-apps? Ik snap nog steeds niet wat de onderlinge relatie is.

Peter Kassenaar
-- 17 februari 2010

YouTube is nog steeds immens populair. Hoewel ook andere videodiensten in opmars zijn (Vimeo, Dailymotion.com), blijft YouTube met afstand de meestgebruikte videowebsite. Ook bij mij.

Iedereen heeft zo zijn eigen YouTube-zwaktes.

Zo heb ik bijvoorbeeld een nicht die alle poezen-video’s op YouTube bijhoud. Poezen die in een mand kruipen, Poezen die van een schommel vallen, een vogel vangen, enzovoort. Noem het maar op, of ze heeft het gezien.

Mijn broer daarentegen is weer helemaal gek van buikspreek-video’s (ja, er is wat met hem. Altijd al gedacht). Hij vind het leuk om naar mannen te kijken die hun arm in het achterste van een pop hebben gestoken en daarmee dialogen met zichzelf voeren. Zoek maar eens op ventriloquism, dan trekken tal van voorbeelden voorbij.

Ikzelf heb een zwak voor goochelaars en illusionisten.

In het Engels zo fraai magicians geheten. En dan met name degenen die een meer fysieke act uitvoeren. Een beetje zoals Waardenberg en De Jong vroeger op het podium stonden, maar dan met goocheltrucs (ja, er is wat met mij. Altijd al gedacht). Ik kan het ook niet helpen.

En mijn absolute helden in dit genre zijn de Amerikanen Penn & Teller. Hun voornamen hebben ze al lang geleden afgezworen. Vroeger werd hun show "The unpleasant world of Penn and Teller" wel eens uitgezonden door de VPRO.

Hierin werd dan het horloge van iemand uit het publiek gevraagd, met een hamer verpulverd en vervolgens kon de beste man zijn eigen horloge opvissen uit de maag van een serie dode vissen op ijs die het podium werden opgereden. Wel eerst zelf opensnijden, die vis. Verbazingwekkend.

Erg bekend is ook hun Catch the bullet-act, waarbij ze kogels (die door het publiek zijn gesigneerd) op elkaar afvuren en opvangen met hun mond. Het adagium Don’t try this at home is zeker op Penn & Teller van toepassing. En oh ja, dit was ruim 10 jaar voordat JackAss van MTV bedacht werd.

Je moet er van houden.

Maar tegenwoordig zijn we op YouTube aangewezen. Gelukkig zijn er ook minder ongemakkelijke video’s te vinden. Die zelfs zeer grappig zijn. Penn & Teller lappen bijvoorbeeld regelmatig de ‘goochelaarswet’ dat je een truc nooit twee keer doet, en al helemaal nooit een truc uitlegt, aan hun laars. Dit levert hilarische beelden op.

Zoals dit filmpje, van de Balls and cups-truc. Eerst laten ze de truc met verdwijnende balletjes onder bekers ‘gewoon’ zien. Daarna doen ze hem nog een keer, maar nu met doorzichtige, plastic bekers.

Dan zou je verwachten dat je de tweede keer precies weet hoe het gaat. Maar dan blijkt juist het vakmanschap. Want zelfs met doorzichtige bekers, zie je nog niet hoe het gaat en hoe snel en hoe vingervlug de mannen eigenlijk zijn. Inderdaad, verbazingwekkend.

Hilarisch is ook de uitwerking van hun `in drieën gesneden assistente´, waarbij Teller de rol van charmante assistent op zich neemt. Eerst weer de gewone truc, daarna de onverbloemde uitvoering.

Ik kan er uren naar kijken.

• De officiele Penn & Teller-site: www.pennandteller.com
• Penn  & Teller op Wikipedia: en.wikipedia.org/wiki/Penn_teller 

Wat is jouw YouTube-verslaving? Laat het weten via een reactie op dit blogbericht.

Peter Kassenaar
-- 9 november 2009

PS: in aanvulling op het bloggen ben ik sinds kort ook actief op Twitter, voor korte berichten, tips en handige links - bijvoorbeeld meer YouTube-hits. Je kunt me volgen via http://twitter.com/PeterKassenaar (@PeterKassenaar is mijn Twitternaam)

Als je dit blog al wat vaker hebt bezocht, dan weet je dat ik hier met enige regelmaat video's plaats, bijvoorbeeld over Adobe producten als Dreamweaver en Flash.

Gisteren sprak ik met Klaasjan Tukker, Business Development Manager bij Adobe Benelux, en die wees mij op het bestaan van Adobe Pulse. Adobe Pulse is de nieuwe online portal van Adobe Benelux. De site is sinds 1 maart in de lucht.

Misschien ben je ook bekend met Adobe.tv - de videoportal van Adobe die sinds de lancering van de Creative Suite 4-software een enorme boost aan inhoud heeft ondergaan. Het is een erg goed gevulde site (waar ook behoorlijk wat budget voor beschikbaar was, zo vertelde Tukker), maar heeft voor Nederlanders en Belgen een belangrijk nadeel - alle inhoud is Engelstalig.

En hoewel de meeste mensen wel een aardig mondje Engels beheersen, is het in de praktijk lastig om een Engelstalige presentatie, met Engelse software (over een product dat misschien helemaal nieuw voor je is) zonder ondertitels te volgen. Niet alle presentatoren hebben immers een opleiding tot nieuwslezer ondergaan…

Adobe Pulse vult deze leemte op.

Op de site zijn op het moment van schrijven 17 video's aanwezig. Over Adobe-onderwerpen als Photoshop, Acrobat en Flash, maar bijvoorbeeld ook over Apple-hardware en -software, zoals het werken met Mac OS X Finder, Spotlight en Time Machine. Alle video's zijn met Nederlandstalige presentatoren. Aan uitbreiding van het aantal video's wordt gewerkt (want ik zie in de twitter-berichtjes van Tukker dat hij juist Premiere Pro weer heeft gestart voor een nieuwe edit-sessie :-)

Het is de bedoeling dat de site een echte portal gaat worden, met een agenda, community en Adobe evenementen in het land, maar zo ver is het nog niet. Het begin is echter veelbelovend.

Verbeteringen

Er zijn nog een aantal andere puntjes op de site die misschien aangepakt kunnen worden, zoals de mix van Engelstalige en Nederlandstalige inhoud (maar hier moet ik de hand in eigen boezem steken – dit weblog heeft dat ook, omdat het op een vertaalde Engelstalige engine gebaseerd is).

Ook zou het handig zijn als na het kiezen van een video de film automatisch gestart wordt. Nu zit ik vaak enkele seconden te kijken naar het beginscherm, zonder me te realiseren dat ik nogmaals moet klikken om de video te starten…

Hoe dan ook, het initiatief is toe te juichen - neem eens een kijkje op Adobe Pulse.

Peter Kassenaar
-- 09 april 2009

Onlangs ben ik gestart een serie – al wat oudere – videodemo's om te zetten naar webformaat en te publiceren op dit blog. In deze serie zijn inmiddels de volgende afleveringen verschenen.

• Nieuwe video's - Digitale fotografie
• Tekstmasker voor een foto
• Werkruimte instellen in Photoshop
• Uitgebreide tekstmaskers in Photoshop

De video van dit bericht gaat over het werken met Duotoon-afbeeldingen. Deze zijn vooral in de drukwereld bekend, maar ook voor webdesign kan het werken met Duotonen tot snel resultaat leiden. Ze komen vooral van pas als het nodig is om bijvoorbeeld snel een kleurfilter over een foto te leggen. Met een paar klikken kan de foto dan snel van de gewenste sfeer worden voorzien.

Mocht het daarna (eveneens) nodig zijn om de foto af te drukken op een drukpers, dan is in elk geval het exacte kleurnummer bekend en zal de kleur van het drukwerk precies overeenkomen met de afbeelding op het scherm. Het is niet nodig om verschillende kleuren drukinkt te mengen om tot het gewenste resultaat te komen. Op een eenvoudige inktjetprinter zal dit verschil overigens niet te zien zijn, maar een drukker zal blij zijn met de exacte kleurinformatie uit het Pantone- of HKS-profiel.

Met Duotoon zijn snel mooie effecten te bereiken. Hiernaast bijvoorbeeld een foto van mijn zoontje (4 jaar) die is omgezet naar een Duotoon-afbeelding waarop de kleur Pantone Yellow C is toegepast.

Succes er mee, bedankt voor het lezen/kijken.

Peter Kassenaar
--18 augustus 2008